Het Mozart Effect

Iedereen die weleens muziek luistert die weet het…. muziek doet iets met je. Met je gedachten, je gevoelens, je concentratie. Ik moest eraan denken toen ik in een Bagels & Beans aan het flexwerken was. In een hoekje van de zaak achter mijn laptop gebogen,met in mijn linkerhand een grote ‘soep-mok’ cappuccino, gereed voor de volgende slok, viel het mij ineens op. Ik was kalm en geconcentreerd. Ondanks dat ik in het openbaar zat in een ruimte met relatief veel mensen, was ik lekker aan het werk. Op de achtergrond hoorde ik een viool langzaam spelen, een contrast met de drukke wereld.

Het Mozart Effect is een theorie die beweert dat mensen slimmer worden van het luisteren naar Mozart. Dit is eigenlijk een beetje kort door bocht. Deze conclusie is namelijk ontstaan uit een onderzoek in 1993 waaruit bleek dat mensen na het luisteren van Mozart een tijdelijk verhoogd IQ toonde op intelligentietesten. Dit komt doordat de cerebrale cortex (de buitenste laag van de grote hersenen) gestimuleerd wordt en er ontstaat een soort “voorwarming” waardoor je ook beter kunt presteren.

In recentelijke onderzoeken is bewezen dat niet zomaar muziek van Mozart een (tijdelijke) IQ verhogend effect geeft, maar dat het vooral gaat om muziek wat bij je stemming past. Toch heeft hier ook de muziek van Mozart de kwaliteitsvoorkeur.

Na een uur of twee merk ik dat de muziek levendiger wordt in de Bagels & Beans. Misschien komt het door de koffie…ik rond mijn werk vrij snel af.

Ik kijk uit naar een punkrock optreden aanstaande zaterdag in Melkweg. Daar zal mijn brein ongetwijfeld dopamine aanmaken en wordt er hard gefeest. Ik zal alvast een Spotify playlist vol Mozart aanmaken voor zondag om het te compenseren. 😉

Tricia
Marketeer bij Bagels & Beans. Wil alle kleine hondjes knuffelen.

Ik word mondhygiëniste!

Ik was vanmorgen bij de mondhygiëniste. Moet soms. Een beetje tandsteen laten afkrabben hier en daar. In een tandartsstoel kan ik nooit lekker ontspannen. Hebben meer mensen last van naar het schijnt. Voordat ik tot 3 kan tellen is m’n rechterhand een gebalde vuist en links maak ik het ‘heavy metal’ handteken. En ach, het duurt gelukkig maar eventjes en daarna is alles weer netjes.

Terwijl ik daar lag, dacht ik: wie kiest er nou voor zo’n vak? Wat gaat er dan mis met je? De hele dag turen in monden, bloed hier en daar, nerveuze mensen om je heen. Ik besloot het na afloop te vragen.
Ze begon onmiddellijk te stralen. “Ik maak mensen blij, en ze gaan altijd beter de deur uit dan dat ze binnenkwamen. Ik doe het nu al 10 jaar en ik vind het nog steeds mooi!” Op dat moment wilde ik haar huggen maar dat leek me nèt een beetje te buitensporig in een tandartsenpraktijk.
Wat ze daar zei, is precies de reden waarom ik voor mijn vak heb gekozen. Mensen blij maken. Maar ik vind haar toch stoerder!

Volgende keer neem ik een bos bloemen voor haar mee. Nee, sterker nog: ik ga die bloemen NU kopen en breng ze meteen langs.

Ronald
De originele bagelbaas.

Bakker, bands en Bagels & Beans

Toen we vorig jaar twintig jaar bestonden, begon het me pas echt te dagen: ik doe Bagels & Beans als ‘baan’ inmiddels al langer dan wat dan ook. Dat ging natuurlijk niet vanzelf, maar met vallen en opstaan. En weer vallen en opstaan. Daar kan ik inmiddels een boek over volschrijven. Natuurlijk speelde geluk een rol, maar Ninande en ik hebben de gave – of misschien is het eerder een blinde vlek – om niet snel op te geven als we ergens in geloven. Dat helpt.

Dit. Wil. Ik. Ook.
Ik spreek weleens mensen die al vanaf hun jongste jaren precies wisten wat ze later wilde worden. Bij mij was dat niet zo. Maar ik wist wel precies wat ik wilde doen: gitaarspelen. Toen ik een jaar of 12 was en rockmuziek op de radio hoorde, of bands zag optreden bij TopPop, was het alsof de bliksem insloeg. Ik wist het zeker: Dit. Wil. Ik. Ook.

Na eindeloos zeuren bij m’n ouders kon ik eindelijk mijn eerste gitaar kopen. Merk: PieceOfShit™. Meteen ging ik zes uur per dag oefenen. Terwijl ik eigenlijk huiswerk moest maken. M’n speeltechniek ging bergopwaarts en m’n schoolresultaten bergafwaarts. Tot grote ergernis van m’n ouders, maar ja… Ik ging in bandjes spelen en was ronduit geobsedeerd door het idee om er iets van te maken. Om HET te maken. Wat dat ook moge betekenen.

Jarenlang was ik zo gedreven dat ik nooit de rust nam om me af te vragen of er misschien nog andere dingen in het leven waren dan een rock-’n-roll-lifestyle inclusief de bijbehorende collateraldamage. Ninande heeft me gelukkig laten inzien dat er meer is. Dat gaf me rust. Muziek is nog steeds een van mijn grote passies. Maar alleen nog als hobby.

Haast revolutionair
Door mijn creativiteit te bundelden met Ninandes gevoel voor schoonheid en haar horecaervaring, bouwden we aan een aantal succesvolle restaurants. En in 1995 kwamen we op het idee om iets compleet nieuws te introduceren in Nederland: Bagels & Beans. Het moest een plek worden waar iedereen zich beter gaat voelen.

Waar je de krant leest in de ochtendzonnetje en de koffie smaakt zoals het bedoeld is. (Dat laatste klinkt met het huidige aanbod van koffiebars misschien een beetje vreemd, maar in 1995 was het idee van écht goede koffie haast revolutionair. 😉

Waar kwaliteit een drijfveer is, niet een marketingpraatje. Waar aandacht voor elkaar centraal staat. Waar de bediening vrolijk is en de glimlach oprecht. Kortom, een plek waar je je echt thuis voelt en waar je de rust vindt die in de moderne maatschappij zo vaak ontbreekt.

Nog steeds bezoek ik elke dag een Bagels & Beans ergens in Nederland. Om de sfeer – en natuurlijk iets van de kaart – te proeven. Meestal een bagel. Want ik heet niet voor niets Bakker. Hoe duidelijk wil je het hebben?

Ronald
De originele bagelbaas.